ارضا نشدن و عدم ارگاسم در زنان: دلایل، عوارض و درمان

ارضا نشدن (عدم ارگاسم) اصطلاح پزشکی برای مشکل در رسیدن به ارگاسم پس از تحریک کافی جنسی است که باعث پریشانی شخصی می‌شود. این وضعیت شایع است و تعداد قابل توجهی از زنان را درگیر می‌کند. ارگاسم دارای شدت‌های متفاوتی است، و تعداد دفعات ارگاسم و میزان تحریک لازم برای رسیدن به اوج لذت جنسی در زنان متفاوت می‌باشد. در واقع بسیاری از زنان همیشه تنها با دخول در واژن به ارگاسم نمی‌رسند. علاوه بر این، ارگاسم اغلب با سن، مسائل پزشکی یا داروهای مصرفی تغییر می‌کند.

اگر از عدم ارگاسم یا شدت کم ارگاسم‌های خود اذیت می‌شوید، می‌توانید در مورد ناتوانی جنسی در رسیدن به ارگاسم یا آنورگاسمی با متخصص زنان و زایمان صحبت کنید، ممکن است متوجه شوید که تجربیات جنسی‌تان طبیعی است. یا پزشک به منظور کاهش اضطراب و افزایش رضایتتان، روش‌های تغییر شیوه‌ی زندگی، سکس تراپی و درمان‌های دیگر را توصیه کند. مشاورین ما آماده پاسخگویی به سوالات شما از طریق شماره‌های 0212268381802177839463 تماس می‌باشند.

علائم


ارگاسم حس لذت جسمانی شدید و رهایی از تنش همراه با انقباضات غیر ارادی و ریتمیک عضلات کف لگن است. اما همیشه آن طور که دیده و شنیده می‌شود نیست. نحوه‌ی احساس ارگاسم برای زنان مختلف و حتی برای یک زن متفاوت است، و حتی ممکن است هر ارگاسم با دیگری متفاوت باشد.

طبق تعریف، علائم اصلی آنورگاسمیا ناتوانی در تجربه‌ی ارگاسم یا تاخیر طولانی در رسیدن به اوج لذت جنسی است. اما انواع مختلفی از عدم ارگاسم در زنان وجود دارد:

  • عدم ارگاسم مادام العمر: بدین معنی است که هیچگاه اوج لذت جنسی را تجربه نمی‌کنید.
  • عدم ارگاسم اکتسابی: بدین معنی که قبلاً ارگاسم می‌شدید، اما در حال حاضر در رسیدن به اوج لذت جنسی مشکل دارید.
  • عدم ارگاسم موقعیتی: این بدین معنی است که فقط در برخی شرایط قادر به ارضا شدن هستید، برای مثال در حین رابطه جنسی دهانی. بیشتر زنان تنها از طریق دخول در واژن ارضاء نمی‌شوند.
  • عدم ارگاسم تعمیم یافته: بدین معنی است که در هیچ وضعیت یا فعالیتی قادر به ارضا شدن نمی‌باشید.

دلایل


با وجود آنچه که تصور می‌شود، ارگاسم ساده نیست. این اوج لذت در واقع یک واکنش پیچیده به بسیاری از عوامل جسمی، عاطفی و روانی است. اگر در هر یک از این موارد دچار مشکل هستید، می‌تواند توانایی رسیدن به ارگاسم را تحت تاثیر قرار دهد.

دلایل جسمانی

طیف گسترده‌ای از بیماری‌ها، تغییرات جسمی و داروها می‌توانند در ارگاسم تداخل ایجاد کنند.

  • بیماری‌ها: هر بیماری می‌تواند بر این بخش از چرخه جنسی انسان تاثیر بگذارد، از جمله دیابت و بیماری‌های عصبی، مانند ام اس.
  • مشکلات زنانه: ارگاسم ممکن است در اثر جراحی‌های زنان و زایمان، مانند هیسترکتومی یا جراحی‌های سرطان تحت تاثیر قرار بگیرد. علاوه بر این، عدم ارگاسم در زنان اغلب با همراه با مشکلات جنسی دیگر مانند مقاربت دردناک یا ناراحت کننده می‌باشد.
  • داروها: بسیاری از داروهای نسخه‌ای و بدون نسخه از جمله داروهای فشار خون، آنتی هیستامین‌ها و داروهای ضد افسردگی به خصوص مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین می‌توانند در ارگاسم تداخل ایجاد کنند.
  • الکل و سیگار: الکل می‌تواند توانایی دستیابی به اوج لذت جنسی را بگیرد، همینطور سیگار کشیدن که می‌تواند جریان خون را محدود کند.
  • فرایند پیری: با افزایش سن، تغییرات طبیعی در آناتومی، هورمون‌ها، سیستم عصبی و سیستم گردش خون می‌تواند بر تمایلات جنسی تاثیر بگذارد. کاهش تدریجی میزان استروژن در طی انتقال به یائسگی جریان خون به واژن و کلیتوریس را کاهش دهد، که می‌تواند منجر به تاخیر یا توقف کامل ارگاسم شود.

دلایل روانی

بسیاری از عوامل روانی نقش مهمی در توانایی برای رسیدن به ارگاسم ایفا می‌کنند، از جمله :

  • مشکلات روحی و روانی، مانند اضطراب یا افسردگی
  • تصور نامناسب از شکل بدن خود
  • استرس و مشکلات مالی
  • عقاید فرهنگی و مذهبی
  • ترس از بارداری یا بیماری‌های مقاربتی
  • خجالت
  • احساس گناه در مورد لذت بردن از تجربیات جنسی
  • سوء استفاده جنسی یا عاطفی در گذشته

مسائل مربوط به رابطه

بسیاری از زوج‌هایی که مشکلاتی در زندگی خود دارند در اتاق خواب نیز مشکلاتی را تجربه می‌کنند. مسائل اساسی ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • عدم ارتباط با شریک زندگی
  • درگیری‌ها یا دعواهای حل نشده
  • ارتباط نامناسب بین نیازها و ترجیحات جنسی
  • خیانت یا عدم اعتماد
  • خشونت خانگی

آزمایش‌ها و تشخیص


یک ارزیابی پزشکی برای عدم ارگاسم در زنان معمولا شامل موارد زیر می‌باشد:

  • سابقه دقیق پزشکی: ممکن است پزشک در مورد سابقه جنسی، سابقه جراحی یا رابطه فعلی سوالاتی بپرسد. اجازه ندهید که خجالتتان مانع از دادن پاسخ‌های صادقانه شود. این سوالات سرنخ‌هایی را برای تعیین علت مشکل در اختیار پزشک قرار می‌دهند.
  • معاینه فیزیکی: احتمالاً پزشک برای یافتن دلایل جسمانی عدم ارگاسم مانند یک بیماری زمینه‌ای یک معاینه جسمی  کلی انجام خواهد داد. همچنین پزشک ممکن است ناحیه تناسلی را برای بررسی وجود دلایل جسمانی یا آناتومیکی قابل مشاهده برای عدم ارگاسم بررسی کند.

درمان و داروها


درمان ارضا نشدن زنان می‌تواند دشوار باشد. برنامه درمانی بستگی به دلیل زمینه‌ای علائم شما دارد، اما ممکن است پزشک ترکیبی از تغییرات در شیوه زندگی، درمان و دارو را توصیه کند.

تغییر در شیوه زندگی و درمان

برای بسیاری از زنان بخش مهمی از درمان شامل اصلاح مشکلات زناشویی و عوامل استرس‌زای روزمره است. درک بدن خود و امتحان کردن انواع مختلف روش‌های تحریک جنسی نیز می‌تواند موثر باشد.

  • شناخت بهتر بدن: شناخت آناتومی بدن و اینکه چگونه می‌خواهید لمس شوید می‌تواند منجر به رضایت بهتر جنسی می‌شود. اگر نیاز به یک دوره‌ی آموزشی در مورد آناتومی دستگاه تناسلی خود دارید، از پزشک بخواهید تا طرح یا شکلی را در اختیار شما قرار دهد یا در آینه خود را نگاه کنید. سپس برای بررسی بدن خود زمان بگذارید. خود تحریکی یا استفاده از یک وسیله لرزشی می‌تواند به شما در تعیین روشی که بهترین احساس را به شما می‌دهد کمک کند و سپس می‌توانید این اطلاعات را با شریک جنسی خود در میان بگذارید. اگر برای انجام این کار راحت نیستید، می‌توانید با همسر خود امتحان کنید.
  • افزایش تحریک جنسی: زنانی که هیچگاه به ارگاسم نمی‌رسند ممکن است به این دلیل باشد که هیچ گاه به اندازه‌ی کافی تحریک جنسی نمی‌شوند. بیشتر زنان نیاز به تحریک مستقیم یا غیرمستقیم کلیتوریس به منظور رسیدن به ارگاسم دارند، اما تمام زنان این موضوع را نمی‌دانند.

تغییر دادن پوزیشن‌های جنسی می‌تواند باعث تحریک بیشتر کلیتوریس در طول دخول واژینال شود؛ همچنین برخی پوزیشن‌ها به شما یا شریکتان این امکان را می‌دهد تا در هنگام رابطه جنسی به آرامی کلیتوریس خود را لمس کنید. استفاده از لرزاننده هنگام رابطه جنسی نیز می‌تواند به رسیدن به ارگاسم کمک کند. تصویرسازی ذهنی در طول رابطه نیز ممکن است موثر باشد.

برای برخی از زنان، وسیله ای به نام وکیوم کلیتورال ممکن است جریان خون را بهبود بخشیده و باعث افزایش تحریک شود. این دستگاه با باتری کار می‌کند و دستی است و دارای جامی است که بر روی کلیتوریس قرار می‌گیرد.

  • به دنبال مشاوره‌ی زوجین باشید: درگیری‌ها و اختلافات در رابطه می‌توانند بر توانایی شما برای ارضا شدن تاثیر بگذارند. یک مشاور می‌تواند به حل مشکلات و اختلافات کمک کند تا زندگی جنسی‌تان مجدداً به حالت مطلوب تبدیل شود.
  • درمان شناختی رفتاری: هدف از این نوع درمان تغییر افکار منفی که ممکن است در مورد رابطه جنسی داشته باشید، است. ممکن است انجام تمرینات خود ارضایی در خانه برای یادگیری نحوه دستیابی به ارگاسم پیشنهاد شود.
  • سکس تراپی: درمانگران جنسی افرادی هستند که در درمان مشکلات جنسی تخصص دارند. درمان اغلب شامل آموزش های جنسی، کمک به مهارت‌های ارتباطی، و تمرینات رفتاری است که شما و شریکتان در خانه انجام می‌دهید.

درمان‌های پزشکی

هورمون درمانی تضمینی برای درمان عدم ارگاسم نمی‌باشد. اما می‌تواند مفید باشد. درمان شرایط پزشکی زمینه‌ای نیز می‌تواند همین تاثیر را داشته باشد.

  • درمان بیماری‌های زمینه‌ای: اگر یک مشکل پزشکی مانع ارضا شدن می‌شود درمان دلیل زمینه‌ای ممکن است مشکل شما را برطرف کند. تغییر یا اصلاح داروهایی که می‌توانند مانع ارگاسم شوند نیز ممکن است علائم را از بین ببرد.
  • درمان با استروژن برای زنان یائسه: استروژن درمانی سیستمیک )با قرص، پچ پوستی یا ژل( می‌تواند تاثیر مثبتی بر عملکرد مغز و عوامل خلق و خوی که بر پاسخ جنسی تاثیر می‌گذارند داشته باشد. درمان موضعی با استروژن )به شکل کرم واژینال یا شیاف یا حلقه‌ای که در واژن قرار داده می‌شود( می‌تواند جریان خون به واژن را افزایش دهد و تحریک جنسی را بهبود بخشد. در برخی موارد، پزشک ممکن است ترکیبی از استروژن و پروژسترون را تجویز کند.
  • درمان با تستوسترون: تستوسترون نقش مهمی در عملکرد جنسی زنان ایفا می‌کند هرچند در مقادیر بسیار پایین. در نتیجه تستوسترون ممکن است به افزایش تحریک جنسی کمک کند.

تستوسترون برای زنان با میزان کم تستوسترون در اثر جراحی برداشتن تخمدان‌ها (اووفورکتومی) بیشترین تاثیر را دارد. اگر این درمان را انتخاب کنید، پزشک بطور دقیق علائم شما را بررسی می‌کند تا مطمئن شود که دچار هیچ گونه عوارض جانبی نمی‌شوید.

نظر بیماران دکتر سمامی

به این پست امتیاز دهید.
ارضا نشدن و عدم ارگاسم در زنان: دلایل، عوارض و درمان
3.6 از 5 رای