تخمدان پلی کیستیک (تخمدان چند کیستی)

سندرم تخمدان چند کیستی، یک اختلال پیچیده است که در آن متغیرهای ژنتیک و عوامل محیطی بسیاری با هم تعامل داشته، ترکیب می شوند و در بروز بیماری موثرند. تخمدانهای چند کیستی و خصوصیات بالینی آن،  بی نظمی عملکردی در رشد و نمو فولیکولی (تخمک) می باشند که نتیجه آن عدم تخمک گذاری مزمن است. تشخیص عمدتا بر پایه شرح حال بالینی و معاینه فیزیکی قرار دارد. خصوصیات بالینی عمده عبارتند از:

1-  هیپرآندروژنیسم، افزایش هورمون مردانه، که به صورت پرمویی و جوش های پوستی و طاسی ممکن است ظاهر شود.

2- اختلال عملکرد قاعدگی که به صورت عدم بروز خونریزی قاعدگی (آمنوره)، فواصل طولانی تراز 35 روز بین قاعدگی ها و یا لک بینی های متناوب ظاهر می شود.

عدم تخمک گذاری مزمن، یکی از شایعترین علل نازایی است. زنان نازا و مبتلا به عدم تخمک گذاری که تمایل به حاملگی دارند، کاندید القای تخمک گذاری هستند.

مدیریت زنان با این بیماری باید شامل اصلاح فوری یا طولانی مدت عوارض آن شود که شامل تمام موارد زیر شود:

1-     اختلالات قاعدگی

2-     افزایش خطر ابتلا به افزایش ضخامت آندومتر(هایپرپلازی آندومتر) و نئو پلازی آندومتر

3-     هایپرآندروژنیسم

4-     نازایی

5-     افزایش خطر ابتلا به دیابت نوع دو

6-     افزایش خطر ابتلا به بیماری قلبی عروقی

در بسیاری از موارد تغییرات نحوه زندگی بخش مهمی از درمان بالینی را تشکیل می دهد. حداقل 50 درصد زنا ن مبتلا چاق هستند. در این زنان تمرکز باید بر تغذیه و فعالیت بدنی وورزش باشد. حتی کاهش وزن اندک 5-2 درصدی می تواند سبب بهبودی قابل ملاحظه درعملکرد متابولیک و تولید مثلی گردد. گنجاندن فعالیت بدنی متوسط در فعالیت های روزانه در کاهش خطر ابتلا به بیماری قلبی –عروقی و دیابت موثر است.

نظر بیماران دکتر سمامی